Schoolproject Ghana
Hallo wij zijn Frank en Suzanne, wij zijn in Oktober 2007 voor een periode van zes maanden vertrokken naar Ghana. In deze zes maanden gaan wij ons inzetten als vrijwilliger in The Good Sheperd Orphanage. Dit weeshuis is gelegen in een plaatsje genaamd Odupong Ofaakor.
Het weeshuis is opgericht door Bisschop Kwaku Addei en er wonen inmiddels meer dan 60 kinderen in het weeshuis. In 2004 is er naast het weeshuis ook een school geopend. Op deze school krijgen ongeveer 300 kinderen les.
Het weeshuis heeft ook een voetbalacademie. De Sheperd Stars Academy heeft ca. 50 spelers verdeeld over drie teams. Kinderen tot 12, 14 en 17 jaar. Met deze teams proberen zij in de hoogste divisie te komen, met als uiteindelijk doel ontdekt te worden door buitenlandse clubs.
Onze werkzaamheden zullen voornamelijk bestaan uit het wassen en bezig houden van de weeskinderen, les geven en het coachen van de voetbalelftallen.
Bericht van Frank & Suzanne 17 oktober 2007
Hier ons eerste bericht uit Ghana. Vorige week woensdag in de namiddag zijn we aangekomen bij de Good Sheperd Orphanage. Eerst hebben we wat vrijwilligers ontmoet en later de bisschop zelf. We zijn direct even wezen kijken bij het voetbalveld. Ach ja, voetbalveld, een stuk grond met hier en daar een recht stuk, kuilen, bobbels, grote pollen gras en iets van waterleidingen aan elkaar gelast als doel. Maar zo te zien vermaken de jongens zich er prima op.
In het weeshuis zitten op dit moment 66 kinderen, verdeeld over 3 slaapkamers. Eén voor de meisjes en twee voor de jongens. Dat zijn ongeveer 22 kinderen per kamer, verdeeld over maar 8 stapelbedden.
Onze kamer is in vergelijking vrij groot. Twee bedden, licht en zelfs een ventilator. Er zit ook nog een hokje bij dat dienst doet als douche. Dit is niet meer dan een emmer water die al om vijf uur 's ochtends gevuld wordt door de kinderen. Verder hadden we nog een paar leuke 'gasten' (een familie van vijf kikkers en een grote dikke spin).
Om zes uur 's morgens trainen we met de jeugd tot 12 jaar en tot 14 jaar. Deze training duurt tot acht uur. De jongens zijn zeer goed en laten ook goed blijken dat ze echt profvoetballer willen worden. 's Middags trainen we van drie tot vijf met het 2e divisie elftal. Deze spelen dus zeg maar 1 klasse lager dan FC Volendam.
Bij deze sturen wij een foto van ons bij het weeshuis. We heben nog wat meer foto's hoor, van onze kamer en alle andere dingen in en rondom het weeshuis. Deze foto's sturen we volgende week of anders over twee weken, als we weer in Accra zijn om te internetten.
Groetjes,
Frank & Suzanne
Bericht van Frank & Suzanne 4 december 2007
Hier wederom een bericht uit Ghana. We vermaken ons hier prima en zijn druk bezig met het zoeken naar een bestemming voor het bedrag dat jullie ter beschikking stellen.
Wij hebben besloten het bedrag in tweeën te delen. Eén deel voor de voetbalacademie en een deel voor het weeshuis. Voor het weeshuis hebben we het idee om een soort van speelplaatsje te maken met een glijbaan, voor de voetbalacademie dacht ik aan twee grote ijzeren doelen welke verplaatsbaar zijn en misschien nog twee kleine doeltjes en netten, dat zou de spelers hier echt goed doen.
Ik ben afgelopen donderdag bij een voetbalschool van Feyenoord geweest. Dat ziet er echt top uit allemaal. Petje af voor die mensen uit Rotterdam. Zij willen eventueel helpen met het maken van een nieuw veld (of aanpassen van het huidige veld). Nu gebruiken ze een veld van de gemeente en moeten zij een groot deel van de opbrengst van de kaartverkoop afstaan. Met een eigen veld hoeft dit niet meer wat natuurlijk weer een vorm van inkomsten oplevert voor het weeshuis.
Nou ja zover is het allemaal nog niet. Morgen komt er een man langs om te kijken of alles wel haalbaar is op grond die beschikbaar is en of het financieel ook kan, maar daar hou ik jullie van op de hoogte natuurlijk.
In ieder geval weer de groetjes vanuit Ghana.
Frank & Suzanne
Bericht van Frank & Suzanne 6 februari 2008
Wij zijn inmiddels al bezig om de bijdrage van jullie te besteden. We hadden al het idee om iets met de schooluniformen te doen. Deze waren en zijn vaak van slechte kwaliteit. De kinderen lopen dan ook vaak ronde met gaten in hun kleren, ze hebben deze uniformpjes dan ook wel 5 dagen in de week aan van zes uur 's ochtends tot zes uur 's avonds. Suus is dan ook veel bezig met het repareren van de uniformpjes.
Toen we in gesprek waren met de zoon van de bisschop kwam hij met het verhaal dat ze nieuwe schooluniformen willen hebben, maar ja, zoals gebruikelijk hebben ze er geen geld voor. Wij hebben ze toegezegd een deel van jullie bijdrage te gebruiken voor nieuwe uniformen. Ze zijn er natuurlijk hartstikke blij mee! En het leuke is, ze gaan in fel oranje kleuren lopen.. best grappig aangezien dat toch de Nederlandse kleur is.
Verder hebben we besloten om 65 schoolbankjes te gaan maken. We hebben eerst gevraagd wat dit zou kosten maar kregen een belachelijke prijs te horen, daar kun je hier een heel huis voor bouwen. We hebben daarom maar besloten om ze zelf te gaan maken. We zijn met z'n zessen, waaronder mijn broer en wat vrienden. Natuurlijk zullen we wel wat hulp nodig hebben van echte vakmensen, maar die vinden we deze week wel.
Verder had ik het plan om twee draagbare doelen van ijzer of aluminium te laten maken voor het voetbalveld. De hoofdcoach heeft alles voor me uitgezocht en vertelde me hoeveel het zou kosten. Alleen na de wedsrijd vertelt ie me doodleuk dat hij ontslag heeft genomen. Deze man was tenminste wel te vertrouwenen dus ik ga hem proberen te bellen van de week om hem te vragen mij hierbij te helpen.
Verder willen we nog wat vuilnisbakken neer zetten in en om het weeshuis. Ook een speelrek zijn we nog mee bezig. Als we wat verder zijn met de uniformen en de bankjes zal ik wat foto's toesturen.
In ieder geval groetjes uit Ghana.
Frank & Suzanne
Bericht van Frank & Suzanne 4 april 2008
Hier zijn we dan eindelijk weer. Het heeft enige tijd geduurd maar het internet hier is niet altijd even betrouwbaar. We naderen alweer het einde van ons verblijf. Helaas, maar echt waar. Wat gaan zes maanden snel zeg. Aan de andere kant ben ik ook wel weer blij om naar huis te gaan hoor. Gewoon weer alle gemakken van onze samenleving: goede wegen, "schone" lucht, alles kopen wat we willen. Nog vijf nachtjes en dan vliegen we naar Nederland. Maar natuurlijk eerst jullie even op ce hoogte stellen van alle gebeurtenissen van de afgelopen weken. We hebben al iets van onze plannen verteld en de meeste zijn nu ook uitgewerkt en ik denk dat wij, mede door jullie bijdrage, met een goed en voldaan gevoel naar huis kunnen gaan.
Het belangrijkste van dit bericht is natuurlijk jullie op de hoogte brengen van de dingen die wij gedaan hebben:
Schooluniformpjes
We hebben voor alle kinderen een nieuw schooluniform gekocht. De oude uniformpjes waren echt op. De kinderen lopen vijf dagen in de week ongeveer van zes uur 's ochtends tot zes uur 's avonds in een uniform. Suus was dan ook vaak een hele middag bezig de oude uniformpjes te repareren; gaten erin, knopen eraf, emblema eraf etc. Op een gegeven moment waren ze echt op. Voor alle 61 schoolgaande kinderen in het weeshuis hebben we een nieuw schooluniform gekocht. Het leuke is dat ze oranje met blauw zijn. Een beetje de kleuren van Nederland.
Speeltoestel
Voor de school waar de kleinere kinderen zitten hebben we een speeltoesteletje geplaatst. Deze heeft een klein trappetje, dan een stukje waar ze doorheen moeten kruipen en dan een glijbaan. Ook zit er een schommel aan. De kinderen vinden het helemaal geweldig en natuurlijk de kleintjes spelen er elke dag op.
Schoolbanken
De kinderen in de klassen KG2 (zeg maar de 2e klas van de kleuterschool) en Class 1 t/m3 kregen les op plastic stoelen (die eigenlijk van de kerk zijn). Bovendien konden de kinderen niet eens normaal schrijven aangezien ze om beurten de leuning kregen van hun buurman/vrouw om in hun schrift te schrijven. Niet echt bevordelijk voor het leren. We hebben dus voor al deze kinderen schoolbankjes laten maken, zodat de kinderen gewoon op een tafeltje voor hun in hun schrift kunnen schrijven. Bovendien hoeven ze niet meer elke morgen de plastic stoelen uit de opslagruimte te halen en naar school te brengen. De kinderen zijn er echt blij mee.
Volleyballen en een volleybalnet
Bijna alles draait hier om voetbal, dus leek het ons leuk om ook voor een andere vorm van sport te introduceren. We hebben dus een volleybalnet en twee volleyballen gekocht. Deze hebben we voor de oude school gezet. Meteen even een potje gespeeld en wat blijkt: de kinderen hebben er best aanleg voor. Overigens krijgen ze op sommige scholen bij gym ook wel volleybal alleen op onze school niet. De eigenaresse van het naastgelegen weeshuis (waar wij goed contact mee hebben, maar waar de 'Bishop' niet mee door een deur kan, om wat voor reden dan ook) vond het geweldig. Wij hebben haar dus ook een volleybalnet gegeven als dank voor het regelen van het speeltoestel. Bijna elke dag spelen we een potje volleybal en op vrijdag speelt de school nu i.p.v. alleen maar voetbal ook volleybal als onderdeel van het vak gym.
Renovatie van de 'oude' school
De oude school, waar dus de KG1 en 2 en Class 1 t/m 3, is nogal aan de verotte kant. Letterlijk. De termieten, mieren en houtwormen zien de school al een aantal jaren als thuisbasis. Hoog tijd dus voor wat nieuw hout voor de beestjes. Nee echt, het kon niet meer. Sommige planken waren er al afgetrokken en de spijkers staken er dan gewoon nog uit. Gevaarlijk ook nog eens dus. Twee karren vol met hout aangeleverd bij de school en we zijn begonnen met het slopen van de houten "muren" en "voorgevels". Ook hebben we overal nieuwe steunbalken aangebracht zodat de school misschien nog wel een aantal jaren mee kan en niet tussentijds instort. Het ergste was eigenlijk nog wel dat Class 2 en 3 eigenlijk één klas was. De wand was volledig weg of misschien heeft daar nooit een wand gezeten. In ieder geval zit die er nu wel. De kinderen konden ook gewoon door de wanden heen kijken, aangezien het hout zo verrot was, dat er grote gaten in zaten. Na alle wanden eruit te hebben gehaald zijn we gaan zagen, zagen en nog eens zagen. Gelukkig hadden we het pinksterweekend uitgekozen om te werken, dus hadden we vier dagen de tijd. Op het schilderen na is alles in en rondom de school klaar. De wanden zijn nu hoog genoeg dat de kinderen er niet meer overheen kunnen kijken, ook zijn ze vrij dicht zodat gluren naar de buren er niet meer bij is voor ze. Als het verven klaar is zal het lijken of er een nieuwe school staat. Het leuke was dat we de oudere jonges van het weeshuis hebben laten helpen, natuurlijk kregen ze er een leuke vergoeding voor terug. Meer dan de gemiddelde Ghanees verdient per uur in ieder geval. Twee jongens die ons twee dagen hebben geholpen kregen van mij ieder 5 Cedi. Het voelde of ze de rijkste jongens van heel Ghana waren. Ze waren door het dolle heen.
Nieuwe netten en doelen
Voor de Sheperd Star Academy, de voetbalschool van het weeshuis, hebben we vier kleine doeltjes gemaakt die ze kunnen gebruiken tijdens de trainingen, of gewoon tijdens een van hun vele vriendschappelijke partijtjes onder elkaar. Ook hadden we voor de school twee nieuwe doelen gemaakt, maar een pittige storm en waarschijnlijk ook de kwaliteit van het hout hebben daar vroegtijdig een eind aan gemaakt. Nu dienen twee bamboestokken als doel en dat werkt ook prima.
De professionele tak van de Sheperd Stars Academy, die in de tweede divisie van Ghana uitkomt, zijn half maart aan hun competitie begonnen. Alles was perfect geregeld, nieuwe tenues, nieuwe ballen en een frisse selectie. Alleen hingen er twee verschrikkelijke netten in het doel. Aan alle kanten gaten en plastic zakjes om de boel bij elkaar te houden. We hebben dus twee nieuwe netten laten maken. Het heeft ze in ieder geval ook al vier punten uit twee wedstrijden opgeleverd.
Dat was zo'n beetje wat we hier allemaal hebben gedaan. We zijn zeer tevreden over wat we hebben kunnen doen met jullie bijdrage, en natuurlijk zijn we ook wel trots. De kinderen lopen er netjes bij, ze gaan naar school in een mooi en vernieuwd gebouw en leren in nieuwe houten schoolbanken. Ook de zoon van de Bishop, de directeur van de school, is meer dan gelukkig met alles wat we hem hebben gegeven.
Nou tot zover onze mail vanuit Ghana. We hopen dat het nu eindelijk wel eens gaat lukken met versturen.
Alvast bedankt voor alles.
Groeten uit Ghana van Frank en Suus
|
|
|
|
|
